Mięso

Dopalacze, szkolne wycieczki i trampki.

2010-10-03T05:48:00.000-07:00

Czy tylko mnie frustruje ta cała nagonka na dopalacze? Każdego dnia czytając wiadomości pojawiają się co najmniej trzy-cztery niusy (i to tylko na jednej stronie informacyjnej) o straszliwych złych dopalaczach. "Założył trampki i popełnił samobójstwo (a wcześniej wziął dopalacze)" Zdelegalizujmy trampki. "Pięciu uczniów na wycieczkę szkolnej rzygało po dopalaczach" Czy wcześniej ci sami gówniarze, na tych samych wycieczkach nie rzygali po wódce? "Umarł bo prawdopodobnie struł się dopalaczami" Prawdopodobnie też smarował kanapki klejem i lizał kocie odbyty.

A najbardziej mnie mierzi gdy czytam jak "za zgodą władz" policja legitymowała KAŻDĄ osobę która kupowała w takowym sklepie, co więcej, smartshopy były pod ciagłym monitoringiem kamer miejskich, które rejestrowały KTO wchodzi i wychodzi do budynku.

Nie życzę sobie by ktoś legitymował mnie za kupowanie legalnych używek. Nawet jeśli byłam tam dwa razy w życiu i bez większej ekscytacji sprawdziłam działanie "strasznych dopalaczy". (o, właśnie w tok fm słyszę news"kolejna ofiara dopalaczy" A szkoda, lubię tok fm). Na miejscu właścicieli już dawno założyłam bym zażalenie do Strasburga.

Każda używka, podobnie jak alkochol i nikotyna, jest brana na odpowiedzialność użytkownika. Hipokryzja społeczeństwa, w którym codziennie ktoś wyciąga kopyta bo kopcił (i przy okazji zatruwał swoją rodzinę) lub zachlewał pałę (i przy okazji tłukł swoją rodzinę), jest zaiste fascynująca. O szerokim polu do popisu dla polityków już nie wspomnę. I wiecie co? O legalizacji marihuany już nikt nie pomyśli...

Podsumowując, fuck you, społeczeństwo.

pozdrawiam (po dłuższej przerwie)

Ps. jak widać nie umarłam i ciągle rysuję :)

Wiosenna deprecha

2010-04-16T01:40:00.000-07:00

Hm, no dobra, przyznaję - mam dość Krakowa. Wszelkie moje nadzieje i obrazy na temat studiowania praktycznie się nie spełniły. I może dlatego się nie odzywam , bo nie wiem co pisać będąc w pewnym stanie konsternacji. Żyje się myślą o lecie, o zlotach gdzie będzie jak kiedyś, czyli Tomaszowo czy Panzerfaust, o Grunwaldzie i innych miejscach które odwiedzę, może.

Kraków miastem kulturalnym ponoć jest, ale kwintesencją tej kultury jest dla mnie bardzo uroczy widoczek. Wieczór, nastrojowy spacer z lubym, Wawel, a pod Wawelem ulica, którą przejeżdża czikłeczento uha uha. z jadącego pojazdu wychyla się koleś i odwracając się wrzeszczy "chuj ci w oko". Kurtyna opada, Kraków pełną gębą. Męczy mnie to miasto. Już nawet leję na ta tak zwaną kulturę, zwłaszcza że od kilku dni jestem artystycznym ateistą, sztuki nie ma. Ale majn got nie odbierajcie mi studenckiego życia. Wicej szlajalam sie po akademikach, klubach i ludziach pijąc z nimi i gadając o pierdołach w liceum. Szlag by trafił Krakuuuf srakow. Jedynym klubem tutaj gdzie "electro rozkurwia sufity" to Hedonic z świetnymi sobotnimi minimalami. A teraz przyjeżdża pan Obama i hordy płaczących ludzi co na początku było nawet fajne. Pokrzyczało się "Wawel dla Królów", "kardynale bój się Boga" po czym rozeszło do domu. A potem przypomniało się sobie ów anegdotę z krzyczącym chujem, stwierdziło że Wawel i tak jest brzydki i poszło się spać. Choć może to tylko wiosenna deprecha przyprawione pięcioma tysiącami problemów.

Majn got, jednak żyje, coś rysuje, piszę, sklecam jakieś kadry. Panie Kraków, nie pokonasz mnie, ot co!

pozdr.

Kraków-sraków i Budapeszt...

2009-12-05T09:50:00.000-08:00

...i coś tam jeszcze. Generalnie dochodzę do wniosku, że jest dobrze, gdy mozna powiedzieć coś sensownego. Ewentualnie interesującego. Historii z życia studenckiego jakich wiele przytaczać mi się nie chce. Wam czytać pewnie też nie, więc choc do Nowego Roku jeszcze troche tygodni zostało, to już postanawiam sobie, jak to mówią, pisać na temat. Może iloraz mi skoczy, może się z kimś powymienia argumenty, zawsze ciekawsze to niż pisanie o wszystkim i niczym. I jak to ostatnio spodobał mi się pewien cytat "so we can be sarcastic without reason". A przeciez nie ma nic lepszego niż beztroska krytyka rzeczy, która akurat nam się nawinie, ewentualnie naprzykrzy. Póki co zaś, pogawędze nieco o Budapeszcie.

Do Budapesztu trafiłam zasadniczo przez przypadek. Jest też to dowód na to, ze czasem warto nie spóźniać się na uczelnię, bo akurat własnie załapiesz sie na taki free wyjazd. Wyjazd ów miał być sponsorowany w ramach Anilogue Festival, mówiąc prościej festiwalowi animacji. I co tu dużo mówić, fajnie było. Ale pokolej:

1. Rozmowa z ludźmi (dodam że bardzo sympatycznymi ludźmi) w innym niż rodzimym języku ma coś magicznego w sobie. Nawet jeśli dyskutuje się przy piwie w pubie o najbardziej błahych sprawach, o wojnie, utracie ludzkiego oblicza, cyberpunku, wegetarianizmie etc etc to rozmowy te przybierając mimo wszystko w mózgach rozmówców strasznie intelektualnego wymiaru, bo w końcu następuje ta niesamowita komunikacja miedzy tak odległymi ludźmi, co z tego ze często o podobnych poglądach.

2. Miałam przyjemność pojawieniu się na wykładzie Bagińskiego, w ramach naszego dziennikarskiego questu mieliśmy tez przeprowadzić wywiad niestety bez skutku. Otóz pan Baginśki objawił sie nam wiekszym biznesmenem niz można byłoby sądzić. inna ciekawostka, że publice na Węgrzech niekoneicznie podobały sie jego projekty. Za dużo tematyki wojennej i puste wycackane obrazy, czy coś w ten deseń. Mówiąc krótko, nie znają się. Osobiście mam ochotę zamordowac Baginskiego za tworzenie Hardcore'u 44 - z chęcią sama bym się pod tym podpisała :)

3. Nieprzyjemność z kolei miałam oglądając animacje eksperymentalną. I tu upatruję już sobie dłuzysz wywód, temat na cały wpis do bloga. W znacznym skrócie, animacji eksperymentalnej mówię NIE, podobnie jak alternatywnemu kinie, nie żebym miała coś przeciw jakiejś formie wyrazu, ale po prostu szajs szajsem pozostanie.

4. Warto wspomnieć o samym Budapeszcie co fantastycznym miastem jest, o historii sięgającej starożytnego Rzymu. Niestety całego miasta nie mieliśmy kiedy zwiedzić, po prostu nie było czasu. Niemniej polecam.

5. ...w szczególności klub Szimple. na dzień dzisiejszy najbardziej wykrecony i zajebisty klub jaki widziałam. Wydawać sie mogło że tematyką jego wystarju jest jeden wielki pierdolnik i reszta bałaganu. Jednak cala masa smaczków dekoracyjnych, ogród otwierany latem, rośliny zawieszone nad sufitem, niesamowite światła i obskurne ściany stworzyły coś czego nie widziałam nigdzie indziej i co stawia jak narazie Szimple na pierwszym miejscu w moim rankingu tego typu miejscówek.

6. Poza tym fajnie jest być VIP-em, za darmo jeść pyszne darmowe ciasta, pic węgierskiego wino oraz ,wszelkiego rodzaje kawy i czekolady w luksusowym kinie w klimatach tureckich i mieszkac w prostym acz przestronnym apartamencie. dla kontrastu w czasie wolnym żarlismy chleb z kremem czekoladowym, bo na to nas było tylko stać, ewentualnie tani kebab, raz obowiązkowo gulasz węgierki. I szczerze mówiąc, wracać z takich warunków do obskurnej stancji w Krakowie, było koszmarem.

7. Pomniejsze spostrzeżenia: gulasz węgierski chyba jest troche przereklamowany, acz prawdą jest, że wybraliśmy najtańszy z możliwych :P Lepiej jest z ich przysmakami, wyrobami cukierniczymi, mega słodkimi i mega zapychającymi. I wiem że "z" w ich "sz" sie nie czyta. ale tak czy inaczej śmieszne musi być kupowanie "sztringów" w ich "szex szopach" :D

To tyle z wieści budapeskich, poniżej kilka moich ulubionych zdjęć :)

Eh, poza tym nie mogłam sie jednak powstrzymać i trochę pojęczę. Robienie animacji wychodzi mi już uszami, wtorków ze względu na zajęcia znienawidziłam i w ogóle lekko nie jest, o! (co z tego ze ostatnie piątkowe zajęcia polegały na wspólnym jedzeniu śniadania i słuchaniu przeinteresujących opowieści z Rumunii, ah :P )

poza tym pozwolę się pochwalić, i zaspokoić swojego ego - zajęłam drugie miejsce na digart.pl na bitwie concept art-owej. Temat bitwy - łowca :) Szkoda tylko, ze na nastepna nie znajde już czasu, przeklęta animacja... no dobra, kochana animacja, tylko nieco... pracochłonna... :P

pozdr.

Krakuuffff

2009-11-05T12:34:00.000-08:00

Majn got, to już ponad miesiąc w Krakowie. Co więcej - miesiąc studiowania w Krakowie. Ale student ze mnei jak z przysłowiowej koziej dupy trąba. Choćby moje żywienie - jest na poziomie bardzo wysokim, na poziomie studenckim wręcz obrzydliwie wysokim. Dzień bez deseru? Bezsensu. Odwrotnie proporcjonalnie przebiega moje alkoholizowanie się. W liceum więcej piłam z studentami niz teraz. 10 osób na roku to mało i niby nie trudno o integracje. Ale sporo tu osób, które siedzą w Krakowie od dłuższego czasu, mają już własnych znajomych, własne życie. Chociaż -może i narzekam. jest świetnie. Kierunek intermediów, na który uczęszczam okazuje się być najbardziej popieprzonym. Cieszę się dziko. Tylko żeby życie w Krakowie było tańsze. I więcej imprez elektronicznych mogło by być.

Ale żeby nie było, że się opierdalam - roboty jest duuuużo. Co tydzień nowe z rejestracji i przetwarzania, babranie się z montażem, czasochłonne animacje... oj, sporo tego. Ale choćby właśnie taka animacja - sprawia ogromną radoche. Poniżej wstępne próbki tego co robie. A niedługo jeszcze więcej :)

pozdr.

PS. dzis skromnie, muszę wrócić "do formy" w pisaniu postów :P ;)

Frustracje

2009-09-21T06:07:00.000-07:00

Nie wiem czy to zbliżający się wyjazd i związane z nim przygotowania czy to moje własne mniej lub bardziej uzasadnione złości, niechęci i słabostki. Generalnie - jestem sfrustrowana. Osobiście stawiam na to, że chciałabym mieć już to wszystko z głowy, by był już październik, taki, jaki sobie wyobrażam. I tyle. Krótko, bo i mało się jeszcze zmieniło. Następny post najpewniej poleci już z Krakowa.

Beware of Jabberwock
My body is a playground for a nazi elite.

pozdr.

Kampania wrześniowa

2009-09-03T14:53:00.000-07:00

Zaiste. Moja prywatna kampania wrześniowa zapowiada się bardzo ciężko. Będę musiała pożegnać się ze wszystkimi znajomymi co równa się liczniejszym niż zwykle wyjściom wieczornym, ciężkim marszom terenowym i ognichom, nocowaniem w bunkrach, piciem pod przymusem lub nie, herbaty oczywiście, no i parę pożegnalnych sesji RPG. Zaprawdę może nie dawać wiary w ciężkość tych czynności, ale klnę się na honor, że nie mniej trudne one są niż pakowanie się, robienie porządku w pokoju i inne trudy przeprowadzki. Ach, cierpię straszliwie!
...
Hm, aż zastanawiam się ile w tym sarkazmu, a ile prawdy. :D

A propo wszelkich kampanii wrześniowych, wymęczę temat ostatnio już i tak dość mocno wymaglowany. obchody 70-tej rocznicy wybuchu IIWŚ. W zasadzie nawet to nie wymęczę, tylko krótko napomknę, jak mnie mierziło gdy słuchała przemówienia pana Putina. Nawet banał pani Merkel tak nie rzucał sie w oczy przy kręceniu wyżej wymienionego. Ot, prezentowała jasno określone stanowisko Niemiec. No ale... podobna opinie wyraziło już n-tysięcy osób i jakoś nie wydaje mi się potrzebne argumentowanie jej po raz kolejny. Rozglądnę się tylko za książką "10 kawałków o wojnie", na którą narobiłam sobie apetytu w audycji tok.fm. I zaryzykuje poleceniem ją w ciemno, bo fragmenty jej cytowane w ramach audycji, bardzo przypominały mi klimatem "Na Zachodzie bez zmian". Z ta różnicą, że głównym wrogiem żołnierzy jest nie przeciwnik, a jak się okazuje ich własny oficer z całymi władzami na czele. Władzami Rosji dodam, bo książka jest swoistym reportażem na tle wojny w Czeczenii. Nie w ciemno mogę za to polecić książki Wiktora Suworowa. Przekonujący punkt widzenia. I żesz jakoś tak się złożyło, że poniższy rysunek (po prawej) zainspirowany był ksiązką "Miasto i psy" Vargasa, która jakoś też mi wskakuje w te "klimaty'. Pomijając fakt, że jest to literatura iberoamerykańska. Ale też polecam.

Poza tym mam nowego laptopka, uzbierałam już kasę na tablet i co tu dużo mówić, jest fajnie. ale wcześniej bazgrnęłam sobie jeszcze wyznawce chaosu, myszą komputerowa jeszcze. O!

A, i całkiem niezły film właśnie mi się obejrzało. "Paycheck", bez rewelacji, ale fabuła nawet nawet. I po raz kolejny człowiek uswiadamia sobie jak fizyka jest fascynująca. i lubię wyrażanie "Deus Ex machina", tak na marginesie. Aż chyba zatytułuje tak następnego posta. ha-hah!

pozdr.

Piana z ust

2009-08-06T09:02:00.000-07:00

Bestia w klatce. Gryzienie języka. Latające kurwamacie. Kawa w ilościach dużych. I tysiące ofert mieszkań, większość do niczego, większość już nieważnych, większość ogłoszona przez płciowych rasistów albo starych jędz, co studentów ani par nie przyjmą. Trwoga, trwoga. I zmięte przekleństwo w ustach. Rodząca się niechęć do pośredników i biur nieruchomości. I dupa blada. Bo jak się stara nie myśleć o jednym problemie to znowu wracają inne lęki, bliższe i nie mniej drażniące. Więc czytam. W ilościach nałogowych. I tyle z dobrych stron nerwicy. Drobne przyjemności w postaci rozmarzania się wieczorem w łóżku, galopowanie po trakcie, dynamiczne walki, epickie sceny, ale też i brudne, zakurzone, pełne rozlanego piwa, zakrwawionego miecza, końskiego potu, uciętych głów i ciężkich jak one sakiewek. Jak zacznę tracić świadomość, dam znać.

Ostatnio wracając samej do domu wieczorem późniejszym, co mi się dawno nie zdarzało, miałam właśnie ochotę biec, pędzić. Ale było to o tyle bezsensowne, o ile wolno potrafią biegać moje wolne nóżki. I nieciekawa sceneria przedmieści Szczecina, miejskich sypialni. Więc galopowało się przez łąki, u skraju lasu, skąd czuć obserwujący cie wzrok. Zapachy, tysiące ostrych zapachów. Najpierw zapach końskiej grzywy i potu, skóry i siodła. Potem kwiatów i traw, dzikich i zapuszczonych. A przy skraju lasu kory i liści, żywych i świeżych. I najlepszy z tego wszystkiego zapach gleby, jedyny i niepowtarzalny. Ale wcześniej pęd, a razem z nim wymieszanie tego wszystkiego, tych zapachów i kolorów. Wszystko ostre w świetle, migotliwe. Najmocniejsze, najsilniejsze wrażenia.

Tak, to chyba wrażeń mi ostatnio brakuje.

Na zmiane z czytaniem rysuje. Od czasu robienia serii warhammerowych, rzucono mi wyzwanie na narysowanie wojaka chaosu. Chętnie podniosłam rękawice i wkrótce coś wykonceptuje :) A póki co - jeden z efektów moich ostatnich prób oderwania się od rzeczywistości.

pozdr.

Panzerfaust III

2009-07-28T01:42:00.000-07:00

...nadchodzi wielkimi krokami. Wspominany przeze mnie już nei raz zlot ASG organizowany przez nikogo innego jak grupę J.S.P. Sfora (do którego dumnie należę :) ). 14-16 sierpnia w Szczecinie odbędzie się kolejna odsłona konfliktu Angryk kontra Calmlandia, a wszystko wokół fabuły zawartej w podtytule "Raport Stieler'a. Niestety zapisy są już zakończone, ewentualnie można próbować skontaktować się z głównym organizatorem (niestety jednak, nie można już liczyć na gadżet otrzymywany podczas akredytacji). Plakaty gotowe, inne mroczne elementy planu też, ale te dwa tygodnie i tak zejdą nam na ostatnich przygotowaniach. I dobrze, ku zadowoleniu uczestników. :)

Zapraszam też do obejrzenia trailera :D

A także zdjęć backstage'owych z kręcenia wyżej wymienionego
http://picasaweb.google.pl/mayer.inkwizytor/BackstagePanzerfaustIII#

oraz samej strony organizatorów gdzie znajdziecie więcej info :)
http://www.sfora.tox.pl/index.php

pozdr.

Eksterminacja

2009-07-22T14:39:00.000-07:00

W ostatnich dniach znów wywiało mnie na mój sybir zwany Trzebieżą (najnudniejszym miejscem świata) gdzie oddałam się pasjonującemu zajęciu koszeniu trawy urządzeniem do eksterminacji tejże. Ale... Kosiarka robiące wiele "bżżżdrrrrr" pochłonęła tego dnia również wiele innych istnień, chodzi mi dokładnie o biedronki, które gździły się w setkach i tysiącach w ogrodzie. Wyglądało to mniej więcej jak łąka, przy czym zamiast kwiatów rosły te głupie istoty. Nie mówiąc już o tym, że od czasu do czasu podfruwały i obłaziły tusze mą. :P Czułam się bynajmniej nie tylko jako oprawca ale jako imperator. I jako imperator Wielki i Podstępny doszłam do Bardzo Poważnego Wniosku. A mianowicie - biedronki nie stworzą nigdy cywilizacji (zaraz po misiach panda, równie głupich) ((zawiało powagą)).

Po pierwsze, gdy idzie na ciebie wielkie urządzenie mordu robiące wspomniane już "bżżżdrrrr", masz do wybor trzy możliwości:
*uciekać razem z dobytkiem kulturowym i takie tam
*poleżeć jeszcze chwilę brzuchem do góry i uciekac na ostatnią chwilę autostopem z co najwyżej zapakowaną kanapką z masłem orzechowym
*poleżeć jeszcze chwile dłużej i dac się zmielić kosiarce razem ze swoim dobytkiem kulturowym i kanapką.
Otóż, biedronki wybrały trzecią opcje.

Cywilizacja biedronkopodobna, nawet gdyby powstała, nie czyniła by żadnych kroków broniąc się lub stawiajac opór. Ich jedyną nadzieją byłaby zbyt duża liczebność spowodowana pieprzeniem się z nudów i braku lepszych zajęc i przeżyciu tych nadwyżek bo:

*ktoś wczesniej wdeptał cię głeboko w trawę
*cudem uniknąłeś iluśtam ostrzy po czym wypadłeś na plecy z plastikowego worka
*w odpowiednim momencie odleciałeś na sąsiednie źdźbło trawy się odlać.

Ten popęd do mnożenia się sprawił, że biedronki są na drugim miejscu na liście istot i ludów niegodnych uwagi by je podbić (godne uwagi mogą być co najwyżej ich terytoria, same w sobie są nudne, zero epickości, krążowników i laserów). Na pierwszym miejscu są właśnie misie panda, które wybrały ścieżkę bambusa nieskalaną procederem kopulacji. (niemniej za misia panda się kiedys przebiorę, przemaluję i będę hasać po mieście by ratować te nieszczęsne stworzenia).

Tak rzekłam.
pozdr.

Egoizm i inne takie

2009-07-17T03:07:00.000-07:00

Jako że oskarżono mnie o egoizm i krzywdzenie - humoru nie mam. Patrząc na definicje:

"Egoizm etyczny - doktryna etyczna która mówi, że jednostki powinny robić to, co leży w ich interesie
Egoizm w psychologii - pojęcie, które zakłada, że działania jednostki są motywowane wyłącznie jej własnym interesem
Egoizm genów - pojęcie wprowadzone przez Richarda Dawkinsa
Racjonalny egoizm - wiara w to, że działanie we własnym interesie jest postawą racjonalną
Solipsyzm - czasami nazywany egoizmem - wiara jednostki tylko we własne istnienie (negacja rzeczywistości), lub że tylko jej własne doświadczenia mogą być zweryfikowane."

-egoistą się nie czuję, a nawet jeśli, to każdy po części egoistą jest. Tyle ode mnie.

Abstrahując od moich humorów - jestem już po Old Town'ie - i co tu dużo mówić, było brudno, fajnie i śmierdząco. Ale też - zbyt pokojowo. Nawet frakcje religijne się jednoczyły.. ale to się zmieni w przyszłym roku, oj zmieni... . I zdjęcie z prezentacji Flying Caravans - mafii Wasteland'u - ze mną i moim strojem po lewej ^^

Poza tym - po czterech miesiącach nie dotykania tabletu - zaczynam się znowu rozrsyowywać. Mam ochotę zrobić serie nacji warhammerowych. Oczywiście na pierwszy ogień - najukochańsza Bretonnia.

pozdr.

Mission complete

2009-07-10T05:38:00.000-07:00

Kampania "na studia" zakończona, Galicja zdobyta. Wychodzi na to że dwie uczelnei czekają na mnie otworem, pytanie teraz tylko gdzie będzie dla mnie lepiej - w Krakowie czy w Warszawie. A że mam tam zamiar wytrwać przez najbliższe kilka lat, dylemat jest spory.... ale cieszę się ze jest. Że się udało. I coś sobie udowodniłam. Na Old Town jade w zdecydowanie dobrym nastroju, z świetnym strojem postapo i z jeszcze lepszymi perspektywami na przyszłość. A teraz wdech i wydech... AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA! ;)

pozdr.

Achtung

2009-07-07T16:20:00.000-07:00

Achtung, achtung, germańscy najeźdźcy zdobyli Warszawę czyli zdałam na ASP w naszej stolycy. O dziwo jestem spokojna. Teraz tylko czekam na wyniki w Krakowie... i wtedy zaczną się problemy. Z ewentualnym wyborem uczelni (majn got) czy też z szukaniem stancji (tak czy inaczej). Nie mniej... miało być dobrze i jest dobrze. chyba nawet dam sobie spokój z egzaminami w Łodzi. Chyba to dobre słowo. Poza tym nie wiele się zmieniło (oprócz oficjalnego bycia studentem). Powoli materializuje się mój strój na Old Town. Jestem.. zadowolona. Cośtam skrobię w photoshopie. Tyle z ogłoszeń parafialnych.

Chociaż.. chwila moment. Przecież jestem po Open'erze. Ale tu też w telgraficznym skrócie - Prodigy zagrało cudownie, na Placebo się nieco zawiodłam. Dzięki ekipie i Dawidowi (miau) za świetny weekend, dodatko Dianie i jej rodzicom za udostępniony kawałek ogrodu. :)

Lubię zdjęcia ponizej. Koty dwa, szarobure blablabla (acz po farbowaniu czerwono-fioletowe) . Pierwsze spontaniczne, drugie auto. Osobiście dla mnie fotografie nader uśmiechogenne więc wrzucam, a jakże.

pozdr.

Tu i tam

2009-07-01T03:05:00.000-07:00

Hm, powoli tracę oddech. Egzaminy na ASP są w toku. Warszawa I etap jest za mną, przeszłam, dziś w nocy jadę na II część. Kraków - to już mam za sobą. Pomijając fakt, że zawaliłam teorie (ah ten stres i nagła pustka w głowie), było całkiem nieźle. Narazie jednak nie robię sobie nadziei z prostej przyczyny. Jakoś tak zwykle bywa, że osoby nawet i utalentowane są odrzucane a przyjmowane sa miernoty z ogólniaków. Ot przykład znajomej, która maluje fantastycznie, na photoshopie tworzy cuda, a jej teczkę odrzucono.. (przyjęto za to beztalencia straszliwe, ot intrygujący gust komisji egzaminacyjnej w Krakowie). Owszem, rozumiem że od osób po Liceum Plastycznym można więcej wymagać. Ale nie widzę powodu by dawać przywileje osobom nie-po plastyku. z jakiej racji? To że ktoś wybrał sobie drogę kształcenia w kierunku plastycznym pare lat wczesniej ma mieć trudności z pójściem na studia? Zwłaszcza jeśli ma talent w łąpkach a ten z ogólniaka nie? Nonsens. Zwłaszcza, że po plastyku drogi na inne kierunki są właściwie zamknięte. Ktoś myślał dwa lata temu jak nam odchodziła biologia, chemia, fizyka o studiach na medycynie albo o prawie? Nie. O przygotowaniach w te strony, czy raczej ich braku też nie wspomnę. Ale cóż, zbaczam nieco z tematu.

Mówiąc krótko ostatni miesiąc zszedł mi na jeździe tu i tam, sporo się działo, sporo można byłoby opowiadać, ale to odłoże sobie na pogadanki ze znajomymi. Bo okazji do spotkania, wypicia będzie teraz mnóstwo. Jutro, po egzaminach, pędze na konwent Awangardy, w piątek - Gdynia i tamtejszy Opener (Placebo i Prodigy!). A na początku lipca - selekcja rekruta do naszej grupy ASG J.S.P. Sfora (czytaj - marsz i picie przy ognichu w bunkrach) oraz Old Town, larp postapo (Flying Caravans zapraszam, ekhm...). no i, co tu dużo mówić, wielkimi krokami zbliża się organizowany przez Sforę zlot ASG, Panzerfaust III, na który zapraszam ( http://www.sfora.tox.pl/news.php?topic=8 zapisy do 9 lipca ;) )

Poza tym na kompie zagościł Photoshop CS4, więc wkrótce biorę się do roboty. Powoli tez rysuję kolejne klatki do anmicaji, która łazi mi po głowie. Ale to... jak coś z tego wyjdzie, to dam znać ;)

A jakie jest moje hasło na najbliższy czas, chwila, może nawet kilka miesięcy? "Będzie dobrze". W coś tam wierzyć trzeba, no nie?

pozdr.

Wrażenia

2009-05-31T02:47:00.000-07:00

No to jedziemy chronologicznie.
Wrażenie nr.1 - Tomaszowo 2009. Co tu dużo mówić, było świetnie. Wielu tez mówi, że od strony rozgrywki najlepsza edycja zlotu. Przypadek sprawił, że skończyliśmy jako oddział medyczny, którego wszyscy unikali jak ognia. Szczerze? Lepiej nie mogliśmy trafić. Non stop w środku akcji, ciągły ruch, zadania nieco inne od typowych. Pod koniec dnia byłam padnięta, czyli było dokładnie jak należy. W pamięci zapisały się wielkie szturmy na środku otwartego pola i kontratak pod koniec rozgrywki (tenże przesiedziałam akurat bezpiecznie w krzakach jako fotoreportażysta :D ). No i integracja. Tu chyba każdy domyśli się jak było. Ciekawostką był fakt, że na zlocie zjawiła się także ekipa z Niemiec. Szokiem zaś to, że nie używali replik broni na wyposażeniu bundeswehry. Cóż, tak czy inaczej jeden z nich miał urodziny, toć uraczyliśmy ich naszą wódką (a nie jakimś 37% szajsem ;) ) a oni nas swym doskonałym piwem (oj dobre było, dobre). Gdyby nie fakt, że przez cały zlot męczyły mnie moje problemy zdrowotne, to byłoby niemalże idealnie.

Wrażenia nr.2 - Wrocław. Tak się stało ze dzień po powrocie z Tomaszowa miałam okazję jechać do wrocka. Miast pierwotnie prze mnie nie lubiane. Czemu? hmm, powiedzmy, że był to wynik pierwszego wrażenia. Osobiście też bardzo nie lubię wszelkich fanatycznych manii i składania niemalże czci miejscom osobom. A taka mania ogólnowrocławska istnieje. Cóz, wiadomo czemu. Niemniej mnie zawsze to drażniło. Nieważne. Trochę mi się zelżało to poddenerwowanie szałem na Wrocław, bo co tu dużo mówić, COŚ tam się dzieje. Z takich milszych wspomnień była wizyta w Kalamburze. Jak czytałam w broszurce, że jest to miejsce "free of pain, bohemian mekka pierdu pierdu" to żal mnie brał. Na miejscu okazało się jednak.. absolutnie pozytywnie. No, trudno by nie było. Na samym wejściu wykonałam niewielki acz zabawny poślizg na krawężniku wywołując serie pobłażliwych uśmiechów. Ale też i przyjaznych uśmiechów. Poza tym lubię, po prostu uwielbiam tego typu miejscówki gdzie można się POŁOŻYĆ. Miękkie poduchy na antresoli, przyjemna muzyka w tle, tylko shishy brakowało. Propo muzyki. Od miłej pani przy barze (trochę mi to słowo tu nie pasuje) poprosiłam o nazwę lecącego akurat utworu. Pani ów zgrała mi na pendrive'a całą płytę, a nazwą jej jest "Shiva Moon". Orientalnie transowo. Miło, miło.

Wrażenie nr.3 - ale to już takie osobiste. Wracając znów do muzyki. Jakos ostatnio nie mam nastroju na swoje ACHTUNG SZAJSE MAJN GOT AGGHR! Aggrotech, noise i inne takie czasowo schowałam do szuflady. Ich miejsce czasowo zajęły jak narazie archiwalne audycje Sjesty Trójki, łagodniejsze utwory Tool'a, ambienty, teraz też i Shiva Moon. Potrzebuję... wyciszenia? Nie wiem. coś się materializuje w powietrzu, drga. A to wywołuje swoiste poczucie niepokoju. I jakoś tak dziwnie. Człowiek powinien się cieszyć ale ma lęki. Nie wiem jak to opisać. Muszę zdać na studia?

Aha, i czy mówiłam, że nie znoszę pornografii? ;P :D

I cholera photoshop mi nie działa.

pozdr.

2009-05-20T13:24:00.000-07:00

Miałam gadać na tematy bardziej sensowne niż zwykle ale nie mam czasu. Chaos pakowania się ogarnął mój umysł i cholera może to dobrze. Nieważne zresztą bo... jutro jadę na Tomaszowo! :D

Tak, tak, kilkaset chłopa w mundurach i z replikami, banda znajomych, kochana replika, żarcie niemieckiego wojskowego jadła, spanie pod celtami i najukochańszy, zły Kot w pobliżu. No dodajmy do tego jeszcze brak higieny, brud, smród, sodomę i gomorę ale na to można przymknąć oczy. Albo przynajmniej jedno oko ;)

pozdr.

Powrót Jedi

2009-05-14T13:28:00.000-07:00

No no, miesiąc prawie minął a ja dopiero co się odzywam. Ale... tak proszę państwa, najgorsze już za mną, matury i takie tam bzdury prawie zaliczone, no może oprócz ustnego angielskiego. Zostało tylko robienie teczki na studia, pierwszy termin wyznaczony w Warszawie na koniec maja. I blablablabla mogłabym tak gadać w nieskonczoność, ubolewać nad różnymi kretynizmami ale że to nudne, to przejdę dalej.

Choć w sumie o czym tu pisać? To może zacznijmy od pierdół.

Blablabla nr.1 - Mam nowego idola - pan Keith Thompson. Zaiste takich concept art'ów nigdy nie widziałam, przy jego warsztacie rozpływam się. A żeby się samemu przekonać, zapraszam do zakłądki po prawej "Tu patrzeć"
Blablabla nr.2 - Przy okazji możecie zerknąc na wypociny Wielebnego (prawo patrz). Czasem za bardzo się unosi, czasem za bardzo się wczuwa, ale zdarza mu sie coś mądrego powiedzieć. Ba, nawet się z tym zgadzam. ;)
Blablabla nr.3 - Dokładnie za tydzień jedziemy na... Tomaszowo! Tak, tak, zlot ASG, święto każdego gracza, okazja do szeroko pojętej integracji i strzelenia w kupie większej niż zwykle ;P :D
Blablabla nr 4. - ponoć według testu jestem "wątpiącym jedi". Oż fak.
Blablabla nr 5. - Tak sobie ostatnio postanowiłam, że będę się bawiła nie tyle co w umoralniacza i obrońce czegoś tam, ale ogólnie pozwolę sobie poględzić tutaj co mnie drażni, a co nie. Czyli w sumie - tak, będę jednak ubolewała nad ów kretynizmami. Ponieważ w wieku raptem (albo aż) 19 lat moja głowa nie wiele ma w sobie oleju, można się spodziewać, że sama tworzyć będe idiotyzmy, ale a nuż ktoś się pośmieje, ktoś pokłóci... A ja lubię się kłócić, hah!

Co do szkicownika - a wrzucam już rysunki z nowego, końcówke poprzedniego sobie daruję, bo szajska była. Uwierzcie mi, gorsze nawet od tego co dziś prezentuje. Tak, to jest możliwe.

pozdr.

Necessery

2009-04-17T14:55:00.000-07:00

Wiem, wiem, nie mam znowu czasu. Matura zbliża się nikczemnie i jakoś się nie chce przełożyć :P Widmo egzaminów na studia przeraża również, acz robienie samych prac do teczki okazuje się bardziej przyjemne niż podejrzewałam. Niestety obie te rzeczy rzutują na to, że nie bardzo mam kiedy siedzieć przy kompie, w tym też na zadupiu zwanym Mięsem. Ha, nie chce mi się nawet skanować rysunków, no bo to w końcu wymaga wciśnięcia kilku przycisków i dociśnięcia samego skanera. Majn got.

Tak poza tym taki ze mnie futurysta jak z koziej dupy trąbka. Boję się najbliższej przyszłości, o kilku miesiącach do przodu nawet nie wspominając. I jakoś mam wrażenie, że najgorsze przeczucia się spełnią, jeden sukces będzie równoznaczny z porażką na innym polu. Tak rzekłam ja, wyrocznia, blablablablabla.
Tyle z emo-blogaskowo wywodów. Przejdźmy do rzeczy normalniejszych, inaczej oszaleje, powiadam.
Rysunek z nowego szkicownika. Przypadkiem trafiłam na soundtrack z gry Homeworld. Przewyśmienity i inspirujący. Miasto, które zaczęłam rysować samoistnie zaczęło ożywać, samo się rysować, bez wcześniejszego planu, konceptu. Nakręciło mnie to tworzenia w głowie nowego, własnego świata, ba, universum. I tak nieśmiało powiem, że tam, w tym mieście, chciałabym się znaleść. Ktoś kojarzy może film "Między niebem a piekłem"? Tak, to ten gdzie koleś umiera i znajduje się w "niebie" stworzonym z wizji obrazów jego żony. Nie powiem by mi taka wersja życia pośmiertnego przeszkadzała. Zwłaszcza TAM.

"Nothing can take us far enough emotion...
far enough together
As the light shines so bright
Bright enough to let us in

Nothing can bridge our souls' devotion...
fast enough together
As the power proves you right
Right enough to let you begin"

I chyba coś miałam jeszcze powiedzieć ważnego, ale zapomniałam. Tiru-riru.

pozdr.

Kopiuj wklej

2009-04-09T09:29:00.000-07:00

07.IV.2009 - genialny koncert Combichrist. Byłam. jednak moje notowania humoru znacząco spadły toteż... kopiuj wklej z forum gdzie dość skąpo oddałam relacje. Nieważne.

xxxx

No i po koncercie....

...tego mi brakowało, porządnego industrialu na najwyższym poziomie

Fakt nie zagrali kilku kawałów na które liczyłam, chociażby wspomnianego Happy Fucking Birthday czy Tractor ale i tak byli cudowni. Szczerze nie spodziewałam się tyle charyzmy i sceniczności w ich występie. Do tego najbardziej psychopatyczny uśmiech i spojrzenie Andy'ego, jego marsze po scenie, gesty i cała ta otoczka nienormalności, dwie perkusje z dziczą która na nich grała, o jaaa...... to było niesamowite

Wcześniej grał jeszcze jakiś ebm'owy projekt, później oczywiście afterparty, gdzie jednak zagrali kilka klasyków Combichrista, ich remixy i kawałki z innych projektów Andy'ego m.in. moje najukochańsze Panzer AG Owszem był moment gdzie zaczęli grać jakiś lżejszy szajs (ok, Prodigy wybacze ale reszta... blech). NO i drugi minus - after party majce trwać do rana skończyło się o trzeciej w nocy no ale.... warto było.

Kto nie był ten... nie był i niech żałuje

xxx

"You are like a sports car
you are so fast
the smell of sex and money
and you can go far
but I am like a tractor
I am slow but I am fit
and eventually I'll find you
I'll crush you like a little shit"

Tak, no właśnie.

Swoją drogą w końcu mam nowy szkicownik. Jaka to ulga. Ale póki co wrzucam stary shit.

pozdr.

Głupi ma szczęście

2009-03-30T08:27:00.000-07:00

Dowodem na tą teze będę ja i moja obrona dyplomu. Bo kiedy siedzisz wśród innych czekających w kolejce do tortur i słuchasz rozmów zaiste skomplikowanych z zakresu historii sztuki trudno nie oprzeć się myślom w stylu "Boże, nic nie umiem, nie zdam". Takiego betona z wiedzy o sztuce jak ja w mojej szkole dawno nie było. Nie chodziłam na fakultety z historii sztuki (bo po co, skoro chodzę już na samą historię?), moja powtórka ograniczyła się do przeczytania kilku tematów. Co ciekawe jednak ktoś tam chyba na górze jest i patrzy się na nas bo moje gorączkowe modlitwy "Jezuuuuu, ja chce wylosować pytania z Caravaggiem! (fajny koleś :P )" zostały wysłuchane. Mój radosny kociokwik na sali egzaminacyjnej był głośny i optymistyczny.

Podobne, niewyobrażalne szczęście miałam na obronie samych aneksów i pracy z zakresu reklamy wizualnej. Hmm... a może to ja jestem przewrażliwiona. Acz co poniektórzy uważają oznajmianie komisji, że "nie lubię wylizanych prac (...) skoro Kossak mógł używać konturu to czemu nie ja?" są lekką przesadą. Eeee tam, faktycznie, histeryzuje.

A tak poza tym - ktoś może pamięta jak pisałam o projekcie "Powstanie Warszawskie RPG"? (majn got znowu mówię do siebie). W każdym razie - w związku z większa ilościa czasu biorę się prężnie do roboty i oficjalnie zostaną podane pierwsze info :) Ale póki co - ciiiiisza ;)

Hmm, patrząc na datę - dawno nie pisałam. Może to i dobrze. Niemniej półtora tygodnia temu miałam przyjemność brać udział w scenariuszu ASG "Ivo Jima" orgazniowanego nigdzie indziej jak na plaży w Mielnie. Co z tego że braki orgaznizacyjne spore, zasady kulały, podobnie jak scenariusz? Dawno nie strzelaąłm się w tak sympatycznej atmosferze, dodatego w takim klimacie. Bardzo żałowałam, że nie wzięłam ze sobą aparatu. Ale... Dawid miał... telefon komórkowy.... blee... no niech mu będzie, Omnia, prawie jak cyfrówka... ale ciągle komórka! Pfieh! Ale cóż tam - bez zdjęc nie mogliśmy wyjechać :) Zagarnęliśmy flagę od orgaznizatorów nad samo może i zrobiliśmy pare wyjątkowo-głupich-zdjęć. A że mnie aż ręce świerzbiły - to zaczęła nimi się bawić w photoshopie (cuda pany, cuda!). Do tego pare głupich podpisów i fajna pamiątka z gry gotowa ;)

Kussezareba nobilu.
Nie pójdzie się do przodu bez schylenia karku.

Deru kugi – wa utareru.
Gwoźdź, który wystaje będzie wbity w ścianę.

Awateru kani – wa ana – e hairanu.
Krab, gdy wpadnie w popłoch nie znajdzie kryjówki.

Miso – no miso – kusai – wa jo – miso – ni arazu.
Pasta sojowa, która wygląda jak pasta sojowa, nie jest dobra pastą sojową.

Ofuro – wa ten – ni noboru kokochi.
Weź kąpiel, a poczujesz się jak w niebie.

pozdr.

PS. Słuchać ostatni album The Prodigy! Rozkaz!

o Boże, gołe baby...

2009-03-20T06:13:00.000-07:00

..a nawet jeszcze gorzej, bo gołe elfki. Jakby nie patrzeć to co sobie bazgrze jest mneij lub bardziej świadomym wskaźnikiem mojego nastroju. Fakt iż kobiety na moich rysunkach nie były bynajmniej zgwałcone, wręcz przeciwnie - szczęśliwe i tryskające życiem z czego jedna z podejrzanie spiczastymi uszami - tylko utwierdza mnie w swoich obawach. Bo niby dyplom wykonany ale szkołą to jedno a życie to druga kwestia. Tu ostatnio było gorzej. Nieważne, jest już spokojoniej (nie mów hop póki cośtam, ale mam nadzieje...).

Co do pani powyższej. Przez te kolorki i kontur strasznie łazi mi głowie twórczość Henriego Matisse. Majn got, ale on pieprzył bezsensu. Pan ów, czołowy fowista, mówił iż sztuka powinna byc jak miękki fotel, w którym każdy człowiek mógłby się odprężyć, odpocząć. Co za bzdura. Podobają mi się raptem jego dwie pracy i nie powiedziałabym że wypoczywam przy jego pstrokaciznach i pseudo miękich, dekoracyjnych liniach, które tak wychwalają podreczniki. No ale ja jestem ignorantem sztuki i filmu.

A propo filmów - szczere polecam wybrac się do kina i obejrzeć Watchmen'ów. Jedna z zajebistszych adaptacji komiksowych jakie dotychczas widziałam. Ale co ja będę gadała, recenzant ze mnie kiepski, więc najlepiej po prostu saemu obejrzeć ;) A ja mam nowego idola który wyparł nawet nowego Jokera - Rorschach'a. Za całokształt. Aż nie moge się odczekać jak narysuje parę fanartów ^^

"The accumulated filth of all their sex and murder will foam up about their waists and all the whores and polititians will look up and shout 'save us', and I'll look down and whisper 'no' ".

Tak w ogóle kończy mi się trzeci szkicownik. Co zabawniejsze mniej więcej w momencie od rozpoczęcia pierwszego. Szczerze? Założenie ich uznaję za jeden z moich lepszych pomysłów. I krecha się wypracowuje... i jakoś tak dziwnie jest czytać siebie sprzed roku. Zmieniło się przerażająco wiele. I dobrze.
"You don't seem to understand. I'm not locked in here with you... you're locked in here with me."

pozdr.

O tak.

2009-03-11T16:53:00.000-07:00

Tak, cholera, tak. Dokładnie o godzinie 00:29 dnia czy też nocy dwunastego marca roku pańskiego 2009 skończyłam swoją pracę dyplomową. tym samy nadszedł czas wypełnić cztery punkty swego uber planu podyplomowego. Punkt pierwszy tyczy się wypicia w gronie wspólnym klasowym i desantowym. Punkt drugi zawiera wyszalenie się na koncercie Combichrista. W punkcie trzecim mowa jest o narysowaniu w końcu czegoś tylko i wyłącznie dla siebie. Punktem czwartym będzie wyspanie się.

Fakt, będę musiała to cholerstwo w postacie książki jeszcze wydrukować, a to oznacza przygotowanie stron do wydruku i wyprucie się z ogromu kasy.

Z rzeczy zaś przyjemnych - pozwolę sobie powrzucać rysunki co moich ulubieńszych Niemiaszków z szkicowników poprzednich.

Drugą Drobną Przyjemnością (acz powiązaną z musem kupna tak czy inaczej) było nabycie pendrive'a. Pendrive'a w kształcie lizaka, o! ^^

I na końcu - akcent uber pozytywny, czyli ostatnia strona z mojego dyplomu z tak zwanymi podziękowaniami. ;)

Specjalne podziękowania dla Ogórka - gdyby nie Ty i rozmowy z Tobą, dzielne towarzyszenie na GPZ-tach zapewne zrobiłabym tą pracę szybciej ;D
Podobnie sprawa ma się z Dawidem i popołudniowymi drzemkami ;)
Madi... za całokształt ^^

Dzięki raz jeszcze. Wszystkim. :D

pozdr.

PS. I teraz pewnie jak na złość dostanę tróję na obronie pracy dyplomowej. Shit happens xD

Ogłoszenie drobne dosyć

2009-03-10T15:13:00.000-07:00

Sprzedam duszę za talent, warsztat i umiejętności. Dusza ów nie przedstawia wielkich wartości ideologicznych czy moralnych, wciąż jednak będąca w wieku nastoletnim. Ma tendencje do przyciągania nieszczęść, kozioł ofiarny z urodzenia. Osobiście nie mam o niej zbyt wiele pojęcia ale gdzieś tam jest co już można uznać za zaletę. Możliwe, że ją przeceniam, możliwe są więc negocjacje i zbicie ceny do tylko talentu/warsztatu/umiejętności. Kontakt via mail.

"Rincewind nie był przyzwyczajony do ludzi którzy cieszą się na jego widok. To było nienaturalne i źle wróżyło. Ci tutaj nie tylko krzyczeli, ale też rzucali kwiaty i kapelusze. Wykute z kamienia ale liczą się intencje."
-Terry Pratchett "Eryk"

"Szczęście to moje drugie imię – zapewnił niewyraźnie Rincewind. – Co prawda moje pierwsze imię to: Nie."
-Terry Pratchett "Ciekawe czasy"

"Nie ma się czego obawiać. Pejzaż nie jest niebezpieczny. Rincewind nie uwierzył. Wiele już razy grunt uderzył go bardzo mocno."
-Terry Pratchett "Ciekawe czasy"

pozdr.

Bo to dobry weekend był.

2009-03-08T15:10:00.000-07:00

Piątek/sobota - ślub znajomych + wypad na BassPlanet. O dziwo hard techno było naprawdę hard i dobrze się do tego podrygiwało. Cóż z tego że dookoła same disco laski? (no prawie) Magiczny artefakt w postaci głupiej czapki z króliczymi uszami dawał mi +10 do cuteness i +20 do kamuflażu swej raczej-nie-disco natury :P A tak ogólnie - zajebiście. (yeah) Polecam wyszukać na youtubie "Hardy Hard & Lady Waks - Call It Minimal". Choć sama Lady Waks nieco mnie zawiodła. A może inaczej - nie ona ale Pan Murzyn, który swoim "wokalem" i porykiwanie foczki wyśmienicie ją zakłócał i ogólnie psuł cały efekt.

Sobota - tańco-brzuchowanie, no i dzień dzisiejszy. Robienie sushi być może i nie nalezy do najczystszych czynności ale efekt przerósł oczekiwania. Smakowało o wiele lepiej niż zamawiane w restauracji acz z drugiej strony - może dlatego, że robie samodzielnie, a druga sprawa - było robione wyłacznie pod siebie. Mówiąc krótko, było mniej intensywne w smaku ale przez to (przynajmniej dla mnie) łątwiej przyswajalne. I zdecydowanie mniej capiło (świeższe produkty?). Ubaw jednak przedni, satysfakcja ogromna, a ja się powoli przekonuje do kultury japońskiej :)

Praca dyplomowa powoli dobiega końca acz przebiega to w wielkich bólach i niechęci. Jutro najprawdopodobniej skończę aneks z malarstwa i chwała Bogu za to. I w ogóle nic mi się po tym weekendzie nie chce.

Powoli wygrzebuję zdjęcia z wyjazdu. Oto poniżej - absinth wars! - w całej okazałości :D

1. Pierwsze linie wroga.
2. A oto oręż mój przeciwko złu zielonemu - zapałki...
3. ...i cukier.
4. Ale na początek - rozgrzewka. Pojedynek z rycerzem absyntowym.
5. Diabeł z zaklęciem ochronnym "rozmycia". Mamy -20 do trafień, damn it....
6. Przerwa w boju
7. Zielona wróżka wchodziła nawet przez nos...
8. ...by przejąc nad nami kontrole, UAAAAAAAAAAA!
9. Last view

I tym optymistycznym akcentem kończymy na dzisiaj.

A tak poza tym Keira Knightley jest płaska, majn got. ;)

pozdr.

Deadline

2009-03-03T17:29:00.000-08:00

Ok, wróciłam. Ciężko mi się było zebrać do kupy po tym wyjeździe, dzisiaj pobiłam swój rekord, próbując przez cztery godziny skoncentrować się i wziąść do pracy. Szturmy na góry i absynt były straszne i silne, ekipa zacna, widoki piękne, zamki inspirujące etc. Mówiąc krótko dużo do opowiadania ale nikogo to nie interesuje, a ja sama mało mam czasu. Albowiem nadchodzi DEADLINE mojej pracy dyplomowej.

Jako że jest 02:32 nocy jakże pięknej pozwolę sobie trochę po marudzić. Wyobraźcie sobie sytuacje gdzie przez cały rok robicie ów przeklętą pracę nie dość że na wasz własny rachunek, to jeszcze po to, by stracić do niej prawa autorskie. Praca ta będzie się kurzyła pięć lat w archiwum, chyba że ktoś ma wobec niej niecne plany, by potem poszła na śmietnik historii. Oczywiście koszta wydruku pokrywa się samemu, nie liczą planszy dyplomowej, która jest wydatkiem dla szkoły rzędu 35 zł (yeah, się szarpnęli), a nadmienię że funusz plastyczny na semstr wynosi równą setek. ile razy to próbowaliśmy dociec na co to idzie - nie sposób zliczyć. Ja wciąż stawiam na plenery, na które o dziwo nie jeździmy, bądź na ciastka pocłaniane regularnie przez samorząd szkolny który obraduje dla spotkań towarzyskich (bo efektów nie widzę). Najzabawniejsze jest w tym wszystkim, że przez cztery lata samodzielnego kupowania materiałów, farb i innych niezbędnych rzeczy mówiono nam, że większość funduszu platycznego idzie na czwarte klasy. W tym roku jakoś tego nie czuję, wręcz na odwrót, bo to pierwszoklasiści drukują te swoje śmieszne wycinanki. Wydrukowanie czegokolwiek przez nas jest wielką łachą. Ogólnie rzecz biorąc - przejebane (smacznego).

Kontynuując - i tak nic nie przebije wspomnianych już, odbieranych praw autorskich. Tak sie składa, że jest wielce zadowolona z efektów swojej pracy, mam je zamiar kiedyś wkorzystać i nie mam zamiaru ich oddawać. Argumentem za ich odebraniem jest ponoć fakt wkładu pracy nauczyciela w dyplom. Że jak? Cholernym obowiązkiem nauczycieli jest siedzenie z nami na lekcjach i udzielania ewentualnych wskazówek czy korekt (za co ja i tak podziękowałam). I to jest jedyny ich wkład w tą pracę, przez co w żaden sposób ich nie tworzą. Jak już wspomniałam, i tak wszystko finansujem sami. Wniosek? Absurd nad absurdy. Podobnie jest z aneksami z malarstwa czy rzeźby które zatrzymuje szkoła. Rozumiem, moga byc potrzebne do archiwum. Ale przepraszam - nie wstarczy zdjęcie? Dokumentacja? Majn got, bądźmy szczerzy, ten kto układał te zasady był zaiste kretynem.

Trudno, ponarzekać mogę. Swoje też zrobię i zabiorę co do mnie należy. Szkoda tylko że kwasy są i będą. Sialalalalalala. Przynajmniej rysuje się gładko i tak powstało powyższe coś, co nota bene bardzo mi się podoba. I ku*wa nie oddam.

pozdr.

PS. A, i najlepszego dla mojego Taty, 40-stka mu skoczyła (shit happens, ja nie lepsza, w tym roku 20 zim mi minie)

"Idź i pij absynt!"...

2009-02-22T07:03:00.000-08:00

... jak mawiał Antoni Lange. Ale po kolej.

Humor nieco lepszy, zwłaszcza po zajęciach z tańca w sobotę i dzisiejszym spotkaniu ASG. "Spotkanie" jest t u słowem-kluczem bo strzelania było nie wiele. 85% czasu zajęło nam siedzenie przy ognichu i wciąganiu kiełbach (lub brokuł w moim przypadku, chlip :P ) w skromnym acz zacnym towarzystwie. Mówiąc krótko - dużo śmiechu i jeszcze więcej śniegu. Jakoś nie chciało mi się sięgać dziś po aparat z półki :P Ale wyjątkowo parę zdjęć z zeszłego tygodnia wyszło interesująco. I co ważniejsze, też w zimowej scenerii.

Zdecydowanie wzięło mnie na robienie coś na kształt pseudo portretów. Momentami nieostre? Poruszone? Przepalone? Sratatatatata, bunt, szatan i futuryzm :D

Nie wiedzieć czemu najczęściej w obiektywie był Dawid, to pewnie przez jego rzymski nos. :P Stupido italiano. Ale jeszcze wykorzystam jego wychudłe plecy do celów wyższych - potrzebuję wszak rysunków do teczki na ASP ;P

No ale wracając do absyntu - bo zapewne to on w tytule ściągnął główną uwagę nieszczęsnego czytelnika - nadchodzi czas degustacji. Tak, tak! Dzisiejszy wieczór pakowanie a nad ranem - wyjazd do Kowar ;] Zaiste wieś to okropna ale ekipa wyjazdowa niezgorsza, a i widoki ujdą (acz burżujsko rzeknę, że wolę Alpy :P). I co tu dużo mówić - nie mogę się doczekać. Powiem nawet inaczej - mówić to się będzie bo po powrocie. Albo i nie :P Cytując uber organizatora wyprawy "absynt zmienia człowieka". Oczekujcie kwiatków i pacyfek po moim powrocie :P Majn got, już zmieniłam banner (szkoda tylko że rozdzielka zasysa), zaiste lękam się.

"Zbudzony z mroku, nagle wszystkie grozy
Wszechwiedzy poznasz. Zmieni cię w promienne
Bóstwo, odziane w blask apoteozy,
Absynt nad wszystkie wyższy alkohole!
Więc idź, rozpaczy dziki apostole!
Pij absynt! Wstaniesz jak bóg pełen grozy —
Na górze będzie, co było na dole:
Dłoniom twym moce nada sturamienne
Absynt nad wszystkie wyższy alkohole!"

pozdr.

Srak

2009-02-20T14:01:00.000-08:00

Mam zły humor. Jak mam zły humor moja skrajności się pogłebiają. Jak czytam ostatni wpis jeszcze bardziej załamuje ręce myśląc: "co ja do cholery pieprze?" Napisałabym coś bardziej "sensownego" ale nie mam czasu. A ostatnio mam ogromną chęć napisać coś od siebie. Przy okazji nauki odświeżam sobie futurystyczne manifesty. Boże, jak ja je kocham.

"Chcemy wysławiać wojnę – jedyną higienę świata – militaryzm, patriotyzm, niszczycielski gest anarchistów, piękne idee, które zabijają, oraz głosić pogardę dla kobiety."

"Jedynie walka jest piękna. Arcydziełem jest tylko to, co ma agresywny charakter. Poezja musi być gwałtownym szturmem na nieznane siły, ma zmuszać je, by leżały pokornie przed człowiekiem."
"Szukam, szukam, szukam i nic. Mogę znaleść rozwiązania. Czuję, że chcę malowac to co nowe, owoc naszego uprzemysłowionego stulecia. Stare mury, stare pałące, stare motywy są mi wstrętne!... chciałbym zmieśc wszystkie wartości, które znam i które zaczynam tracić z oczu, by zacząć na nowych podwalinach budować od nowa."

Mam ochotę tworzyć COŚ, razem z innymi co ciekawe. Wskrzesić grupę "Die Brucke". ALe może pod inną nazwę. Chyba każdy kto mnie zna domyśli się pod jaką...

Ale nie, dupa, nie mogę nawet o pierdołach pisać.O największym według mnie aktorze trzecioplanowym, planach wyjazdowo-podróżniczych, ukochanych "Podróżach z Herodotem". Nie, nie ma czasu i dupa blada.

Drażni mnie wszystko. Poczynając ode mnie. Po pierwsze - rzucam jedzenie. Dość tego dobrego. Po drugie - coraz bardziej czuję na sobie swój wredny egoizm i nietolerancje. Tudzież brak akceptacji dla wszystkiego. Przewrażliwienie na niektóre tematy. Niezdrowe fascynacje. Sprzeczności. Skrajności. "Ja nie cierpię na schizofrenie, ja cieszę się każdą jej minutą". Sratatata.

I znowu gadam bezsensu, nadając temu miejscu otoczkę emo-blogaska. Kurwa mać. Rzucam przeklinanie. Zmienne nastroje paladyńsko-skurwysyńskie. W jakimś głupim piśmie photoshopowym cośtam w artykule "Jak osiągnąć sukces" blablabla czy coś w ten deseń pisza że jednym z kroków jest bycie miłym. Jak by to rzekł Patison vel Patrycja: "Ale my po prostu uwielbiamy krytykować i być wredne suki". Yeah, zabrzmiało poważnie.

pozdr.

Radość twórcza

2009-02-13T08:02:00.001-08:00

(ACHTUNG ACHTUNG dzisiaj bardzo spokojnie i nietypowo jak na mnie, acz ręczę jako inkwizytor iż nic mnie nie opętało ani nie wkradło do głowy. Na potwierdzenie tego dodaję tradycyjnie moje brudy szkicownikowe.)

Spoglądając przez okno widzę kolejny dowód na wyższość natury, jej przewagi nad cywilizacją. Jest luty, wczesnopopłudniowe słońce oświetla więc garby śniegu. Gdyby namalować jego prostą, syntetyczną pod względem kolorów formą, byłby on złożony z wielkich połaci błękitnego cienia i neapolitańskiej żółci światła. Ale tej bardzo rozbielonej, przygaszonej w zestawieniu z kontrastowym kolorem, na pierwszy rzut białej. Wystarczy jednak spojrzeć na bloki powyżej, pokryte „żółtą” farbą. W tym zestawieniu śnieg staje się złocistą magmą. A reszta to tylko szarość. Cywilizacja skłania się ku zagładzie, jak zwykłam mawiać.

Słońce wlewa się też szczodrze do kuchni. Beżowo-szary obrus, białe i brązowe kubki, fioletowe tulipany w wazonie. Na talerzu ułożone w luźnym szeregu kawałki jajka na twardo, a lewej twarożek, po prawej kolorystyczna dominanta, marchew. Wszystko oblane ciepłym światłem nastrajającym do myśli „Boże, jak mi dobrze”. Z boku tylko kartka z rozpisaną dietą, ale to nic. Walka z własnym odbiciem w lustrze zakończona.

Owszem, zakończona fiaskiem. Wczoraj organizm powalił mnie jednym ostatecznym ciosem. I biały był nie śnieg, a moja twarz, zwłaszcza potem na widok strzykawek i groźby kroplówki. Ale to minęło. Żadnych diet oczyszczających i poprawiających metabolizm. Paradoksalnie jem zgodnie to co powinnam zjeść w dniu 11 diety. Tyle że jajka pływają w majonezie, a obok, przy czajniku, czeka na mnie herbata waniliowa a mlekiem i dwa herbatniki korzenne. A na śniadanie dwie grzanki z miodem. W szkole owoce.

Przeżuwam marchewkę obserwując swój cień. Na zmianę jest ostry lub rozproszony, gdy słońce zachodzi chmurami. Te światło przywodzi mi na myśl obrazy Vermeera. Cały ich spokój i melancholia przeniosły się do mojej niezbyt oryginalnej kuchni, i brakowało tylko jeszcze bym zajęła się czymś praktycznym, domowym.

W sumie… czemu by nie? Przed oczyma mam widok pudełeczka z owocami na drugie śniadanie Agaty. Zrobiłabym kiedyś sałatke owocowa Dawidowi do pracy. A wcześniej, jeszcze w domu, podałabym mu na beżowo-szary obrus kubek herbaty i grzanki z dżemem, koniecznie w kolorze czerwieni, gdy ten czytałby gazete. Jej strony były żlocite jak śnieg za oknem. Mam ogromna chęć wszystko opisać, teraz, zaraz. Robię więc szybki porządek, zabieram do pokoju kubek i ciastka z czego jedno zjadam od razu.

Jedyną przeszkodą jest sukienka flectarnowa wisząca na krześle. Nie opieram się pokusie włożenia jej na chwile i ucieczki myślami gdzieś w przyszłość, na zlot w Tomaszowie, Panzerfausta, do lata. Nie byłabym sobą bez dozy krytyki wobec siebie. Mogła by być bardziej dopasowana, źle skrojona na dole, ale też przy dekolcie, za luźno w talii. Wkładam buciory desanty. Trochę lepiej, trochę gorzej. Powrót do pokoju. Piszę.

Kończą odczuwam coś co ponoć zwą radosną twórczością. Mit trzynastego piątka obalony. Oby tak było i jutro.

pozdr.

Warhammerowo

2009-02-03T06:36:00.000-08:00

Jak zwykle krótko i bez zbędnego gadania. Ostatnio rysowałam sobie dla ogólnego ćwiczenia i rozluźnienia się coś co NIE MUSZĘ robić. I narysowałam. Jonkil, moja ostatnia postać z sesji, drużynowy "ściągacz kłopotów". Bretonnka, istota jakże dobroduszna o zapędach pro sigmaryckich. Szczerze weszła do pocztu moich ulubionych postaci. I tym samym stwierdziłam, że zasługuje na porządniejszy portret. W tym przypadku nieco wyfantazjowany jej wizerunek w przyszłości (mam nadzieje). Przy tej samej okazji postanowiłam zrobić własny szablon karty postaci jako że po prostu aktualne niezbyt mi się podobają lub się znudziły. Z wykorzystanych materiałów - darmowa tekstura, obramowanie i logo z głównego podręcznika do warmłotka, ilustracje z książki "Knight Attire" znalezione na świetnym blogu bibliodyssey.blogspot.com no i oczywiście włąsnoręcznie wykonanej ilustracji Jonkil.

Poniżej trochę większa Jonkil i jedna z ilustracji ;)

Szkicownik

pozdr.

Civilization Bongo i rosół z lisa

2009-01-31T05:16:00.000-08:00

Jak podejrzewałam, plan wyrobienia jakiejkolwiek normy pracy nie wypalił. No ale "cośtam" nabazgrałam.
A zacznę od tego, że się nie pochwaliłam ;P Wyszło szczęśliwie że jakimś dziwnym sposobem wygrałam Impression Battle na digart.pl. (z lewej ów art, ale był wcześńiej na blogu). Tym samym sposobem mogłam wybrać temat następnej bitwy. "Civilization Bongo" podesłał mi Dawid, i to spory czas temu. I jakby nie patrzeć, na bitwę nadaje się doskonale, bo ilez można słuchać mroku i szatana w akompaniamencie rozebranych kobiet :P No niestety, na forum zostało rzucoone hasło pin-up, więc tyłków ni zabraknie i w tej edycji :) U mnie o dziwo kobieta zgwałcona nie jest, ale jednak jest, acz w drugim planie. Nom i... efekty poniżej, ale szczerze coś bym tam jeszcze zmieniła.

http://mayeranek.wrzuta.pl/audio/8WYqj7ZmDY/andrews_sisters_danny_kaye_-_civilization_bongo

A teraz coś z serii "ciężkie przypadki mayera"
Podczas ostatniego strzelania się po lesie Obcy znalazł prześliczną czaszkę lisa tudzież innego psowatego pochowanego przez kochających właścicieli na łonie natury. Była ogołocona z mięska wszelkiego, tak więc przechwycił ją Dawid i tak trafiła w łapki moje (oczywiście zarękawiczone). Uwielbiam takie motywy to przytachałam maleństwo do domu ;P Mina matki - mieszanka obrzydzenia, przerażenia i załamania. Ale nawet udostępniła mi garnek bym wygotowała czaszkę z wszelkich syfów. Pierwsze spostrzeżenie - czaszka pachniała podejrzanie aromatycznie i apetycznie :P Po dwóch wygotowywaniach czaszka wyglądała dalej tak samo podejrzanie, pojawił się więc koncept by ją wpakować do słoika - i tu kolejna przeszkoda bo oczodoły ma za szerokie :P Gdy rzuciła "mamo daj mi młotek, muszę ją jakoś wpakować" na oblicze kochanej matuli pojawił się blady strach (ew. bledszy niż poprzednio). Stwierdzając iż zwariowałam kategorycznie mi odmówiła a ja wzdychnęłam bezsilnie - "eh" :P By nie wnosić jednak syfów do pokoju i darować rodzinie nerwów pogodziłam się z faktem i wyrzuciłam kłopotliwe resztki liska :P Ale że były śliczne to zrobiłam im zdjęcie :D ^^ ;P

I tradycyjnie, szkicownik.

pozdr.

No to już na spokojnie

2009-01-26T07:53:00.000-08:00

Ok, powoli zaczynam ogarniać. Doszlifowuje ostatniego WIPa który jak się okazało i tak miał być zmieniony bo nie o ten styl chodziło, wiec jest bardziej realistyczne ;) Narazie główny problem leży w dopasaniu tła ale trzymam kciuki, że w końcu jakieś pasujące się znajdzie :)

A tak... na ten tydzień muszę robić aneks malarski, prace do teczki i minimum dwie grafiki + concept arty. Jaaasne, już widzę jak robię to wszystko. Ale tydzień już oficjalnie zaplanowany(jutro sesja, jeeee).

Wspomniana kobieta problemowa. :)
Szkice, szkice, szkice... śmieciowe. Ale powoli wrzucam zaległe z tego tygodnia, jakoś tak sobie postanowiłam że jednorazowo max trzy arty na wpis.

Tribute to Mieczysław Fogg :P

pozdr.

Powrót

2009-01-25T14:30:00.001-08:00

Sobie wróciłam. Stupido italiano nie mają dostępu do Internetu. Wyjazd oceniam na plus, pomimo głupich myśli łażących po głowie, po powrocie do Szczecina wszystko jest ok. A żem leniwa bestyja to nic więcej nie napisze. No prawie.

Top10 kawałków wyjazdowych (kolejność przypadkowa) :P
1. Laibach - Tanz Mit Laibach (chętnie)
2. Prodigy - Fuel My Fire (fajnie sie zjeżdża przy tym na nartach :P)
3. Prodigy - Climbatize (również)
4. Feindflug - Stukas Im visier (fajnie sie zjeżdża na nartach przy moim "brutalnym" bez techniki zjeździe :P
5. Feindflug - Machtwechel (również, zaczepiste poczucie pogoni :P)
6. Maria Peszek - Kobiety Pistolety (te z wydepilowanym łonem)
7. Maria Peszek - Marzne bez Ciebie
8. Maria Peszek - Ciało
9. Cafe Fogg - The Bumelants - Bo to się zwykle tak zaczyna (sratatatata)
10. Cafe Fogg - DJ Twister - A ja sobie gram na gramofonie (tralilalala)

Poza tym się biorę do roboty. Znowu. Tyle że w ferie. Skandal.

Sratatata.

pozdr.

Na szybko

2009-01-13T15:33:00.000-08:00

Na szybko, czyli komputer doprowadził mnie do szału. Kiedyś w wiadomościach napiszą:
"młoda kobieta lat 19 zniszczyła komputer tulipanem po butelce Komandosa mówiąc uprzednio "czas wyrównac rachunki" po czym wyskoczyła przez okno" :P
Czemu? Ano system postanowił się scrashowac. Nie byłoby to denerwujące (bo zdarza się to często :P) gdyby nie fakt, że zdarzyło się to w trakcie zapisu pracy. Bardzo-Ważnej-Pracy :P I jak zwykle zawsze zapisuje wersje zapasowe tak dziś tego nie zrobiłam .... Skończyło się więc na tym że ja wyłam, klnęłam wniebogłosy (sąsiedzi chyba oskarżą moją rodzine o patalogie jak tak dalej pójdzie), a komp co jakiś czas jeszcze mówił mi "Nie, i chuj". ... ale poddać się nie poddam. I tak leci kolejny WIP. Dodam że praca nie do Powstania Warszawskiego tylko do zupełnie innego projektu.. o ile zostanie zaakceptowana przez szefostwo :)
W obawie przed szantażem komputera wolę nie skanowac nic nowego w domu :P Ale żeby tradycji stało się zadość - szkice ale z pierwszego z trzech "tomików poezji" :P znaczy się z szkicowników ;P

No i stare projekty własnego my little pony. Ongiś pokolorawane, acz nie umiejętnie, konieczny będzie remake ;P

I to wszystko na dziś, udanej nocy ;)

pozdr.

11.I.2009

2009-01-11T15:03:00.000-08:00

Dziś w swoim emo blogasku pożalę się jak bardzo mało mam czasu. Nie mam chwili by cokolwiek napisać, narysować, tłumię swoje emocje i uczucia co sprawia, że moja dusza cierpi najwyższe katusze, ale Wy i tak tego nie zrozumiecie.

...ok nie dam rady tak dłużej pisać... ;P

A mówiąc po prawdzie mam sporo na głowie i perspektywa ferii wcale nie sprawia, że będzie tego mniej. Zasadniczo - to dobrze, że są rzeczy które ten czas mi pożerają, ale póki jeszcze nie ma efektów, nie ma się czym chwalić ;)

Sylwester był ok. Nawet bardzo. Acz nie bawiliśmy się tak dobrze jak Damian. ;P

"Student poranił nożem 5 osób i wyskoczył z okna,

5 osób z ranami kłutymi i ciętymi trafiło w czwartek do szpitala po ataku studenta w miasteczku studenckim w Krakowie. Po ataku napastnik wyskoczył przez okno i również trafił do szpitala - poinformowała Katarzyna Padło z zespołu prasowego małopolskiej policji.

Do tragedii doszło tuż przed godz. 5 rano w domu studenckim w krakowskim miasteczku studenckim. Student poranił nożem lub innym ostrym przedmiotem trzech mężczyzn i dwie kobiety. Zaatakowani z ranami twarzy i dłoni trafili do szpitali. Do szpitala trafił też agresor, który wyskoczył z trzeciego piętra i połamał nogi.

"Policja ustali przyczyny i przebieg zdarzenia" - powiedziała Katarzyna Padło. "

Dzisiejsza sesja. W sumie siedzieliśmy non stop w jednych cholernych podziemiach więc rysunków mało, lewy nie ma nic wspólnego. Mówiłam że nie lubię elfów, zwłaszcza pedalskich ylfów? :P

A na koniec efekt ostatniego WIP-a. ;]pozdr.

2008/2009

2008-12-31T06:43:00.000-08:00

Heh, między robieniem paskudnej sałatki z tuńczykiem a nałogowym przeglądaniu galerii na necie znalazło się chwile czasu na wpis. O dziwo wczorajszy wieczór okazał się w miarę twórczy i coś naskrobałam tabletem. Ale o tym później.
Jak jest okazja, to już w pełni wymiaru życzę wam byście skończyli lepiej niż w marnym roku 2008 i ogólnie welcome to hell (tu du du, słuchamy Suicide Commando) :D
Ok, wracając do rysowania. Digartowe Impression Battle, czyli wszystkim się nudzi. Do utworu The Gathering - On Most Surfaces rysujemy cośtam :P w sumie kawałek jakoś specjalnie mnie nie kręci, ale akurat jeden zamysł wyrósł mi w głowie. I kiedy inni rysują łądne, srogie laski, to ja walnęłam wielkie babsko, a co :D No i poniżej, oto ona ;) (zwróćcie uwagę na wersje dawidową po prawej, który z wielkim kunsztem dorobił ów mona lisowy uśmiech x] )

"Że ta piosenka to o babie co faceta straciła? idź ty1 Młodyś ty i głupi! Widziałby kto, żeby kobita płakała za kim, chyba że za jego sakiewką. Ale nie o tym. Wichry i kurzawa to Jej domena. Gniew jej jest wielki, a lód na sercu jeszcze większy. Ona wyje do starych czasów, czasów bohaterów. Że jak? Dratewka ze wsi sąsiedniej smoka ubił? Kretynie! Każdego kmiota co wielkiego psa ubije nazwiesz bohaterem?! Herosi wyginęli, nie ma kto ją błagać o błogosławieństwo, nie ma kto jej złożyć pokłon, ofiarę. By wilki wyły przychylniej, by stal była mocniejsza, by krew żyła była ciepła i żywa. Kim była? Boginią, demonem, duchem... szukaj smarkaczu. Jeśli nie boisz się chłodu.... A teraz suń dupę sprzed kominka! Jakoś zimno się zrobiło, khie, khie!"

***

huh... a potem wzięłam się za powstańca, do pracy dyplomowej i do wspomaninego już wcześńiej RPGa Powstanie warszawskie. Tu się jednak już rozleniwiłam i narazie tylko WIP.

I żeby tradycji stało się zadość, szkicownikowo. A że wczoraj nie było na to czasu, to stary rysunek z listopada. ;)

Szczęśliwego Nowego Roku no i pozdrawiam. ;)

sesyjnie :P

2008-12-30T03:57:00.000-08:00

Ok, wróciłam do Szczecina, a tu pedalskie ylfy, mutanty chaosu, zasmarkane ylfy, hieny cmentarne, tchórzliwe ylfy, opętani staruszkowie, wredne ylfy i zamiecie śnieżne. No i ylfy. Znaczy się dwie porzadne sesje RPG ukochanego wojennego młotka, a co za tym idzie - w szkicowniku same klimaty fantasy. I w sumie nie mam nic przeciw. A że się Nowy Rok zbliża - to szczęśliwego :)

I na koniec kilka zdjęć z świątecznego strzelania ;)

pozdr.

"Jak gejsza bez kimona"

2008-12-27T07:21:00.000-08:00

Ok, wróciłam....
Tydzień w jednym z domu całą chora rodziną musiało się skończyć chorobą własną. Ale mniejsza z tym.
Od czasu do czasu warto przejrzeć ojcowe zasoby muzyczne. Maria Peszek? Słuchając na co dzień czegoś co ludzie określają jako symbiozę piłowania metalu, ostrego techno (pffr) i krzyku mordowanych ludzi, dość sceptycznie wcisnęłam to nieszczęsne "play" ipoda. Hmmm... Bo to jest tak - żeby Mayer połknęła haczyk najlepiej zapodać jej coś nowego, świeżego. To co może być najgorsze to nuda, powtórka rutyna. Więc słucham czegoś, co przyznam, jest dla mnie nowością. Fakt w połowie albumu MariaAwaria zaczęłam się niecierpliwić ale... coś dla siebie się znalazło.

Na początek sentymentalnie. "Marznę bez Ciebie". Tu mnie kobieta złapała, bo jakoś pasuje mi ten kawałek do minionego świątecznego tygodnia. ----->
http://paryska17.wrzuta.pl/audio/varUa9Ewsu/maria_peszek-_marzne_bez_ciebie

"Marznę bez Ciebie
zamarzam powoli
się kulę
nad ranem tulę Twoją koszulę
czule
zawijam się w dywan
Twym zapachem się przykrywam.

Kocham się ze snami,
które noc zamiast Ciebie dał mi.

Jak gejsza bez kimona
Joko Ono bez Lenona
jak Tokio pod śniegiem
marznę bez Ciebie.

(...)

Bez ciebie chłód
bez ciepie mroź
gaśnie na niebie wielki wóz.

Jak gejsza bez kimona
Joko Ono bez Lenona
jak Tokio pod śniegiem
marznę bez Ciebie.

(...)

Bez Ciebie mróz. "

Z tymi snami to trafiła w samo sedno. Przelało się na szkicownik. Najgorsza była jednak noc z 24 na 25. Schizowe, surrelaistyczne sny - nie ma sprawy. Najgorsze są te realistyczne, kiedy budzisz się i zastanawiaszsię, czy to nie były wydarzenia z poprzedniego dnia. A wtedy śniły mi się egzaminy na studia artystyczne w Pradze. Przyjmowali jedną najlepsza osobę. Yeah, było się na drugim miejscu...

A wracając do Peszek. Z tych co mi bardziej przypadło do gustu --->
http://kol3go.wrzuta.pl/audio/xtLwZtSky0/maria_peszek_-_rosol (specjalnie dla Dawida ;P) http://jedi86.wrzuta.pl/audio/3gPBdyahsU/14_-_maria_peszek_-_muchomory (muzycznie pycha)
http://nirguna.wrzuta.pl/audio/a9l0q32CeF/maria_peszek_-_kobiety_pistolety

pozdrawiam.

22.XII.2008

2008-12-22T06:45:00.001-08:00

Ok, za jakieś pół godziny zwijam się i wywożą mnie na Sybir zwany Trzebieżą. Niewola ma trwać do piątku.
W końcu skończyłam fotoszopować ilustracje do RPG Powstanie Warszawskie. Więcej o projekcie następnym razem.
Podobnie jak zdjęcia z wczorajszego scenariusza ASG. Jeśli w okolicach puszczy bukowej widział kto zgraje facetów z replikami karabinów i czapkami mikołajów - to byliśmy my :)
Acz zdarzyła się tragedia - dwójnóg do mojego G36 pękł :( Niech spoczywa w pokoju... (plastikowe badziewie pfrr)
A poza tym... moje ostatnie -naste urodziny. Stara dupa ze mnie ot co.

Wesołych Świąt! :)

Hmmm... ostatni weekend tramwajowy

I z szkicownika (choć z zeszłego tygodnia)
Powstanie Warszawskie RPG

Ale o co chodzi?

2008-12-20T13:56:00.000-08:00

Koncept jest taki, że będę wrzucała tu prace śmietnikowe, szajskie, czyli ze szkicownika, który po części (ale tej mniejszej niż większej) pełni rolę mojego dziennika. Presja otoczenia, koniugacja (czy jak to szło) gwiazd, wariacje kompasu nakazały mi założenie bloga. Ok... (jak to rzekł znajomy "Mayer, wiesz jak łatwo znaleźć cie na necie?" yeah, nie ma jak zerowa anonimowość). W sumie nie mam nic przeciw - gdzieś ten zalew badziewa musi u mnie znaleść ujście, także tej części foto. Ale obiecuje mało gadać, zresztą nie lubię. a znając życie wyjdzie z tego kolejny zapomniany w otchłani, przez nikogo nier czytany/oglądany blog ;) Cóż, co najmniej (acz święta idą to może być "ciężko". Zresztą... sratatata, nie żyjecie. :D

CDN. :D

pozdr.